خانه >> شهرسازی >> مقالات شهرسازی >> تاثير خوانايي بر سرزندگي فضاي باز شهري

تاثير خوانايي بر سرزندگي فضاي باز شهري

تاثير خوانايي بر سرزندگي فضاي باز شهري

تاثير خوانايي بر سرزندگي فضاي باز شهري

سرزندگی در شهر

فرهنگ مردم و معماری شهر از الزامات سرزندگی وشادابی و سرزندگی حلقه مفقوده زندگی شهری است .

سرزندگی دارای دو رویه است که یک رویه آن به بینش و فرهنگ مردم و به ادراک آنها وابسته است و دیگری به فضاهای شهری و معماری مربوط می‌شود که این دو رویه با هم ارتباط متقابل دارند.

وقتی افراد شهر وارد فضاهای اداری و عمومی می‌شوند به یک باره با در و دیواری خاکستری و رنگ‌های سرد و نیزچهره‌های خشک، خشن و درهم رفته آدم‌هایی روبه رو می شوند که سرزندگی فرد را تبدیل به غم می‌کنند. براساس این چشم‌انداز در دوران معاصر، حوزه کیفیت طراحی فضاهای شهری ایران به افتی چشمگیر دست یافته است.

در قدیم فضاهای موجود به عرصه‌های خصوصی، نیمه خصوصی و عمومی تبدیل می‌گشت که داخل خانه برای اهالی آن، فضا و عرصه‌ای خصوصی به شمار می‌رفت. حیاط یا ایوان نیز عرصه عمومی خانه بود. امروزه ساختمان‌های شهر فاقد حیاط و عناصری‌اند که تعامل را به وجود آورند، از سوی دیگر تعاملات درون خانه‌ها نیز امروزه با وجود شبکه ارتباطات نظیر تلویزیون، اینترنت و همانند اینها بسیار محدود شده است به گونه‌ای که فضای کمتری برای گفتگوی والدین با فرزندان‌شان به وجود می‌آید.

محلات و مساجد و تکایایی که در آن قرار می‌گرفتند عرصه‌ای برای تعاملات هرچه بیشتر مردم با هم بوده‌اند و حتی بازی کودکان در کوچه‌ها، سبب آموزش رفتارهای اجتماعی و یادگیری کنش اجتماعی بوده است. این فضای تعامل در مقیاس بزرگتر تبدیل به میدان‌هایی می شد که در آنها هم فضاهای تعامل و گفتگو وجود داشت و هم دارای کارکردهای ثابتی نبود؛ یعنی مناسب هر نیازی این میدان‌ها قابلیت تغییر کاربری را داشتند و به عنوان میدان‌های چندمنظوره مطرح می‌شدند.

اما هم اکنون در مقیاس کلان باید اذعان داشت که در کل کشور میدانی که برای برگزاری مراسم ملی، دینی و جشن‌ها و مراسم عزاداری باشد، طراحی نشده است. اگر در میدانی نیز برنامه‌ای اجرا می‌شود، برای تجمع و مشارکت مردم جایی دیده نشده که این امر تنها بر عهده مجریان شهر نیست، بلکه در قسمتی نیز شکایت و گله از طراحانی است که در این زمینه ابداعی را به منظور تعامل در فضاهای عمومی به وجود نیاورده‌اند. یک محقق معماری می‌گوید: مردم کشور ما در سرزمینی زیسته‌اند که در طول تاریخ در معرض تهاجمات بسیاری بوده است و این امر سبب شکل‌گیری روحیه محافظه‌کاری آنها شده است. از سویی دیگر در این فرهنگ گاهی شادی و نشاط نشانه سبک‌سری افراد تلقی می‌شده است. حتی در مکان‌هایی که مردم به شادی می‌پرداختند همیشه کاخ حاکمی بنا می‌شده و این عاملی برای از هم‌پاشیدگی فضاهای تعامل محسوب می‌شده است.

از سویی دیگر جای خالی رنگ به شدت در شهر احساس می شود. به زعم بسیاری از کارشناسان، نحوه بکارگیری رنگ در شهر، موجب ایجاد فضایی نشاط‌انگیز می‌شود. بسیاری از فضاهای خوب شهر، فاقد سرزندگی و نشاط است و بسیاری از خیابان‌های قدیمی که فضایی مناسب برای تعامل محسوب می شوند، شب‌ها بی‌رنگ و تاریک هستند که این امر در رنگ پوشش افراد شهر نیز مشاهده می‌شود. امروزه بیشتر شهروندان نسبت به موقعیت کاریشان از رنگ‌های تیره‌تر استفاده می‌کنند. در صورتی که زمان‌های گذشته مردم نیز برای پوشش از پارچه‌های رنگی و نشاط‌آور استفاده می‌کردند.

12 صفحه مقاله بصورت pdf از لینک زیر دانلود کنید

حتما بخوانید:  منظر صوتی و نقش آن در کیفیت محیط شهری

تاثير خوانايي بر سرزندگي فضاي باز شهري

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قالب وردپرس